Ik heb gekozen voor een vrij grove borduurstof, ik geloof 8 draads, omdat het gaat om het oefenen van de techniek. Heb je die eenmaal onder de duim, dan kun je gemakkelijk experimenteren met fijnere borduurstoffen.
Bij Perzisch Ajour trek je draden samen zonder draden te verwijderen. Dat betekent dus dat je de draad strak aan moet trekken, zonder dat de stof erg vervormt. Dat is wel iets wat geoefend moet worden, want trek je te weinig dan ontstaat er geen ajour-effect, en trek je teveel dan trek je de stof totaal uit het verband! Dit kun je alleen maar ervaren door het te doen!
Het ajoureffect wordt alleen duidelijk als je ton-sur-ton werkt, want anders worden de ogen afgeleid door het gebruik van kleur. Je ziet dan de gaatjes die zijn ontstaan niet meer!
De eenvoudigste steek is de cordonsteek of platsteek, die in dit geval altijd horizontaal of vertikaal over de draden wordt gewerkt. Om naar de volgende rij maak je aan de achterzijde een schuine steek, aan de voorzijde blijft het evenwijdig.
Dit is de eerste steek, een cordonsteek over twee weefseldraden. De foto is niet zo mooi als ik zou willen, maar dat komt door het fotograferen bij lamplicht. Je maakt dus een platsteek over twee weefseldraden, steekt vervolgens in de rij onder de steek waar je bent begonnen en werkt zo de hele rij af. In dit geval heb ik een proeflapje van 30 bij 30 weefseldraden.
Je ziet overigens naast het werk een rij in een kleurtje. Het betreft hier exact dezelfde steek, maar door kleur te gebruiken is het ajour-effect vrijwel verloren gegaan!
Ook dit is een steek gemaakt met de cordonsteek. Ik begon rechts boven in de hoek, met een cordonsteek over 6 weefseldraden. Dat deed ik 5 maal achter elkaar, om vervolgens 5 keer een steekje te maken over de middelste twee draden, en daarna maakte ik er weer 5 over 6 draden. In de rij ernaast liet ik het verspringen, zodat naast de 6 draads de twee draads kwam te liggen, en zo maakte ik rij naar rij. In dit blokje heb ik nog verder geexperimenteerd; nl. door na de tweedraadfs eerst een 4 draads cordon te maken, dan 3 maal een zesdraads, dan weer een 4 draads en dan weer 5 tweedraads cordons. Hierdoor werd het verloop wat mooier!Wanneer de stof voldoende wordt aangetrokken, ontstaan er mooie golvende bewegingen naast de twee-draads cordon. Het geeft een extra mooi effect!
De derde proeflap is gelijk aan de eerste, maar nu over 3 draden.
Het vierde is de kabelcordon. Ziet er moeilijker uit dan het is, want je maakt gewoon een cordonsteek over 4 steken, 5 keer achter elkaar, en de 5 rijen erna werk je steeds over twee draden. Je steekt dan aan de achterzijde onder je werk door om de rij ernaast te kunnen doen, voor je weer een rij van 4 maakt. Hierdoor onstaan de kabels, en die kun je natuurlijk ook varieéren in draden. Maak hem bv. ook eens over 6 draden, en dan splitsen in 2 x 3 draden. Zal ook een mooi effect geven!
Deze is weer een gewone cordon, maar dan over 4 draden. Geeft ook weer een ander effect!!
Dit is ook een leukerd, niet! Je maakt een vertcale cordonrij over twee draadjes, bv. vijf op rij, slaat dan twee weefseldraden onder elkaar over, enz. tot onderaan je proeflap. Vervolgens maak je ter hoogte van de overgeslagen draden een horizontale cordon over twee weefseldraden, zodat de vierkantjes ontstaan. Hier kan je ook mee varieëren in de lengte van de blokjes. Je ziet dat het een leuk effect geeft!
Hier nog even alle stukjes bij elkaar. Alle steekjes dus op basis van 1 steek: de cordon- of platsteek, en hier valt nog heel veel mee te varieëren. Morgen hoop ik nog wat steekjes te kunnen doen, en misschien weten jullie zelf ook nog andere te bedenken op basis van dit principe.
Wordt dus gauw vervolgd!
0 reacties:
Een reactie plaatsen